Mijn eerste bevalling ben ik ingeleid, bij de tweede begon het spontaan, maar beide zijn een keizersnede geworden, dus ik heb geen ervaring met een compleet natuurlijke bevalling.
Toen bij de tweede de bevalling wél uit zichzelf begon weet ik nog dat ik dacht "okee, dít zijn dus echte weeën" Ik heb altijd het gevoel gehad dat bij mijn inleiding alle weeën kunstmatig zijn geweest, dat mijn lichaam het op geen enkel moment zelf overnam (de weeën stopten ook toen de weeenopwekkers uit werden gezet voor de keizersnede), dus ik heb die ervaring niet dat het bij een inleiding pijnlijker was. Ik heb bij beide bevallingen een ruggenprik (epidurale) gekregen voor de keizersnede, maar ik was bij beide er anders ook aan toe omdat ik gewoon heel moe was en nog wel ff leek te moeten. Wat wel met een inleiding is waardoor het vaak als pijnlijker wordt ervaren: je bent vanaf wee 1 in het ziekenhuis aan een monitor dus je ziet de weeën aankomen. Als het spontaan begint, kun je de eerste paar cm iig nog zoveel mogelijk afleiding proberen te zoeken.
Bij veel vrouwen is inleiding net dat zetje dat het lichaam nodig had om het verder zelf te doen, mijn ervaring is dus vaker uitzondering dan regel

Maar aangezien er verder nog niemand gereageerd had met een ervaring, wilde ik die van mij toch even delen

Tip voor bij inleiding: vaak mag je gewoon uit bed en bewegen, doe dat zoveel mogelijk! Ook douchen bv is vaak gewoon mogelijk!
En pin je niet vast op wel of geen pijnstilling! Soms is het beter (om even bij te komen of te ontspannen bv) om wel pijnstilling te krijgen, so be it!